Η δύναμη της ελπίδας

3 Ευλογημένος να ’ναι ο Θεός, ο Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που από μεγάλη ευσπλαχνία μάς ξαναγέννησε σε μια καινούρια ζωή με την ανάσταση του Ιησού Χριστού. Έτσι τώρα μπορείτε να ελπίζετε πραγματικά 4 σε μια κληρονομιά φυλαγμένη για σας στους ουρανούς, που δε φθείρεται, δεν έχει τίποτα το βέβηλο και δε μαραίνεται ποτέ. 5 Με την πίστη θα σας περιφρουρεί η δύναμη του Θεού ωσότου έρθει η σωτηρία, που είναι κιόλας έτοιμη να φανερωθεί κατά τους έσχατους χρόνους. 6 Με τη σκέψη αυτή να αισθάνεστε αγαλλίαση, έστω κι αν χρειαστεί προς το παρόν να στενοχωρηθείτε για λίγο από ποικίλες δοκιμασίες. (Α’ Πέτρου 1.3-6)

Καθώς βρισκόμαστε σπίτι μόνοι μας με τις σκέψεις μας, νιώθουμε όλο και περισσότερο την ανάγκη για κάτι που μπορεί να στεριώνει την ψυχή μας. Είτε παλεύουμε με μοναξιά / βαρεμάρα, είτε με πειρασμούς, είτε με οργή / απόγνωση από τη ματαίωση των σχεδίων μας, η κοινή αλήθεια είναι ότι οι περιστάσεις γύρω μας μας επηρεάζουν πολύ εύκολα. Οι αντιδράσεις μας αυτές δείχνουν ότι δεν στεκόμαστε πάνω σε κάποιο σταθερό θεμέλιο που μένει ακλόνητο από τον εφήμερο και μεταβαλλόμενο χαρακτήρα της ζωής. Δείχνουν ότι τα πράγματα που μας δίνουν την ώθηση για να σηκωνόμαστε κάθε πρωί από το κρεβάτι μας είναι κυρίως πράγματα που φθείρονται ή που εύκολα μπορούν να χαθούν. Ξοδεύουμε τόσο κόπο χτίζοντας και προστατεύοντας αυτά τα πράγματα, για να αποτρέψουμε αυτό το ενδεχόμενο… αλλά τι γίνεται όταν φεύγει εντελώς από τον έλεγχο μας επειδή δεν μπορούμε να φύγουμε καν από τα σπίτια μας;
Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σε μία μεγάλη στιγμή αβεβαιότητας ως προς την κατάσταση στον κόσμο, στα σχέδια μας, κι ακόμα στην υγεία μας. Και όταν η «κληρονομιά» μας βρίσκεται σε πράγματα που τώρα απειλούνται, είναι λογικό να κλονιζόμαστε και να χάνουμε την όρεξη και το κουράγιο μας. Αυτή λοιπόν είναι η στιγμή να ακούσουμε ξανά τη φωνή του αποστόλου Πέτρου, ο οποίος μας θυμίζει ότι εν Χριστώ έχουμε μία κληρονομιά που δε φθείρεται, που δεν υπόκειται καν στο καθεστώς της φθοράς που βλέπουμε τριγύρω μας. Αντιθέτως, είναι μία κληρονομιά που είναι φυλαγμένη για μας στους ουρανούς, εάν πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό. Και η απόδειξη γι’ αυτό είναι ο ίδιος ο αναστημένος Χριστός, που μοιράζεται τη νέα του άφθαρτη ζωή με τον καθένα που ελπίζει σ’ αυτόν. Αυτό είναι το θεμέλιο που εδραιώνει την ψυχή μας και τις σκέψεις μας, ιδιαίτερα σε τέτοιες εποχές. Όπως γράφει ο Πέτρος, «με τη σκέψη αυτή να αισθάνεστε αγαλλίαση».
Ωστόσο, η ελπίδα αυτή δεν είναι μόνο για τον εαυτό μας. Αυτές είναι οι μέρες όπου η είδηση αυτής της ελπίδας χρειάζεται να γίνεται γνωστή ανάμεσα στους ανθρώπους. Καθώς αυξάνεται ο φόβος και τα παλιά στηρίγματα των ανθρώπων γκρεμίζονται, αυτό το ακλόνητο θεμέλιο θα προεξέχει όλο και περισσότερο… και θα γίνεται αυτό ειδικά όταν αρχίζουμε να κινούμαστε βάσει αυτής της ελπίδας σε πράξεις και πρωτοβουλίες υπέρ των άλλων όπου το κίνητρο δεν είναι ο φόβος αλλά η ελπίδα και η νέα ζωή που είναι κρυμμένη μέσα μας.
Ας μας περιφρουρεί λοιπόν και σήμερα η δύναμη του Θεού και η σωτηρία του, που είναι κιόλας έτοιμη να φανερωθεί σε τέτοιους καιρούς.

- Σήμερα ας προσευχηθούμε ιδιαίτερα για όσους βρίσκονται μόνοι/ες στο σπίτι και για όσους φοβούνται επειδή βρίσκονται σε ευπαθείς ομάδες
- Μην ξεχάσετε να μας στέλνετε αιτήματα προσευχής

Διαβάζουμε το δεύτερο κεφάλαιο της Α' επιστολής του Ιωάννη