Η λαχτάρα του Απ. Παύλου

8 Πρώτα πρώτα ευχαριστώ, με τη χάρη του Ιησού Χριστού, το Θεό μου για όλους εσάς, γιατί σ’ όλο τον κόσμο γίνεται λόγος για την πίστη σας. 9 Μάρτυράς μου ο Θεός, που τον λατρεύω με το πνεύμα μου διαδίδοντας το ευαγγέλιο του Υιού του, πως σας θυμάμαι αδιάκοπα κάθε φορά που προσεύχομαι. 10 Τον θερμοπαρακαλώ να μου δώσει την ευκαιρία, αν βέβαια είναι θέλημά του, επιτέλους να σας επισκεφθώ. 11 Γιατί επιθυμώ πολύ να σας δω (Ρωμ.1:8-12)

17 Εμείς, όμως αδερφοί, όταν σας αποστερηθήκαμε προσωρινά –με το σώμα βέβαια και όχι με την καρδιά– πολλές φορές προσπαθήσαμε με πολλή λαχτάρα να σας ξαναδούμε (Α΄ Θεσ. 2:17)

6 Πριν από λίγο μας ήρθε ο Τιμόθεος από σας και μας έφερε τις καλές ειδήσεις για την πίστη και την αγάπη σας. Μας είπε ότι διατηρείτε πάντα καλές αναμνήσεις από μας και ότι θέλετε πολύ να μας ξαναδείτε, όπως κι εμείς εσάς (Α΄ Θεσ. 3:6)

Συναντούμε συχνά στα γραπτά του Απ. Παύλου αυτά τα λόγια, να εκφράζει δηλαδή την έντονη επιθυμία και τη λαχτάρα του, χαρακτηριστικά, όχι απλά να βρεθεί ανάμεσα στους άλλους πιστούς και πιστές, αλλά να τους δει με τα ίδια του τα μάτια. Ίσως νομίζουμε πως αποτελεί μία απλή τυπική έκφραση των επιστολών και πως ο Απ. Παύλος λέει όσα πρέπει κάποιος να πει σε ένα γράμμα. Κάθε σωστή επιστολή οφείλει να αναφερθεί στην προσμονή του να ειδωθούν τα δύο μέρη—αποστολέας και παραλήπτης—στο προσεχές διάστημα. Είναι κάτι σαν το “cusoon” των σημερινών διαδικτυακών μηνυμάτων μας.

Νομίζω πως υπάρχει όμως κάτι βαθύτερο σε αυτή τη λαχτάρα του Απ. Παύλου να δει τους υπόλοιπους πιστούς. Το γνωρίζουμε αυτό επειδή εκφράζει την ίδια λαχτάρα για την στιγμή της αντάμωσης του ίδιου του Θεού: 

Αλήθεια, τώρα βλέπουμε τα πράγματα θαμπά, σαν μέσα από μεταλλικό καθρέφτη· τότε όμως πρόσωπο με πρόσωπο θα δούμε τον Θεό (Α΄Κορ.13).

Θα μπορούσαμε να πούμε πως για τον Απ. Παύλο το να δει τους άλλους πιστούς και το πρόσωπο του Θεού, η στιγμή αυτής της, από κοινού, ματιάς του ενός προς τον άλλο, αποτελούν την πραγματικότητα στην οποία θέλει να βρίσκεται. Εκεί βρίσκεται η ζωή. Όπως η ζωή βρίσκεται στο να δει τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο, το ίδιο και στο να κοιτάξει τους υπόλοιπους πιστούς και πιστές στα μάτια. Καθόλου τυχαίο πως στη θεολογική σκέψη του Απ. Παύλου η παρουσία του Θεού στη Θεία Ευχαριστία σχετίζεται και είναι ανάλογη της παρουσίας των υπολοίπων πιστών (βλ. Α΄Κορ.11).

Τι κρύβεται σε αυτό το κοίταγμα; Ίσως μπορούμε να καταλάβουμε περισσότερο τον Απ. Παύλο, μέσα στις δύσκολες αυτές μέρες, όπου οι κόρες των ματιών μας δεν έχουν γεμίσει από την παρουσία των άλλων και η παρουσία μας δε γεμίζει τις κόρες των ματιών τους. Αυτή την ιδέα τη συνάντησα σε μία συνέντευξη του Αυστρό-Κροάτη φιλοσόφου και καθολικού ιερέα Ιβάν Ίλλιτς. Λέει ο Ίλλιτς: “χωρίς το βλέμμα σου, την κόρη του ματιού σου, ο εαυτός μου μου είναι απρόσιτος…από τα μάτια σου βρίσκω τον εαυτό μου. Υπάρχει ένα πραγματάκι, που βλέπω στα μάτια σου. Το έλεγαν κόρη. Αυτό το μαύρο πράγμα μες στα μάτια σου. Δεν είναι καθρέφτης μου. Εσύ μου κάνεις το δώρο τού τι είναι για σένα ο Ιβάν.” 

Υπάρχει μία συγκλονιστική σκέψη στο μυαλό του Ίλλιτς, νομίζω η ίδια που συναντούμε στα λόγια του Απ. Παύλου. Στα μάτια των άλλων, στις κόρες των ματιών των άλλων γινόμαστε, ερχόμαστε στην ύπαρξη και διαμορφωνόμαστε. Όλες τις μέρες που περνούμε μακριά ο ένας από τον άλλον χάνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν χάνουμε απλά τους άλλους, ο ίδιος μας ο εαυτός γίνεται απρόσιτος. Νιώθουμε αποξένωση από τον ίδιο μας τον εαυτό. Πόσο μάλλον όταν αυτά τα ζευγάρια μάτια που με καλωσορίζουν είναι μάτια της αποδοχής που πηγάζει από την αλήθεια του ευαγγελίου.
Για αρκετό διάστημα θα χάσουμε αυτό το “άγιο” βλέμμα. Ας το λαχταρήσουμε σαν τον Απ. Παύλο και ας επικοινωνήσουμε, ο ένας στον άλλο, αυτή την προσμονή.

Προτείνουμε κάθε μέρα, να έχουμε μία κοινή ώρα συμπροσευχής, στις 8:30μμ (ή όποτε βρείτε κατάλληλη στιγμή το βράδυ)· ο καθένας και η καθεμία στο σπίτι μας, μόνοι-ες ή με τους οικείους.
Όποιος-α έχει αιτήματα μπορεί να τα επικοινωνεί στον Τιμ ή στον Αλέξανδρο (ή και στους δύο) και εκείνοι μέχρι τις 8:30μμ θα τα αναρτούν, μαζί με άλλα αιτήματα, στέλνοντας και μία υπενθύμιση για την προσευχή

- Διαβάζουμε όλοι-ες μαζί την Γραφή! Σκεφτήκαμε ως προτροπή να διαβάζουμε όλοι-ες μαζί, βιβλία της Αγίας Γραφής. Προτείνουμε να ξεκινήσουμε την Α΄ Επιστολή του Ιωάννη. Για αύριο διαβάζουμε, λοιπόν, το κεφ.1.
- Προτρέπουμε να πάρετε ένα άτομο της κοινότητας μας, που δεν έχετε επικοινωνήσει πρόσφατα, τηλέφωνο ή βίντεο-κλήση