Η υγεία της λατρείας

1 Ευφρανθείτε δίκαιοι για τον Κύριο! Στους τίμιους ανθρώπους ταιριάζει να υμνούν.
2 Με κιθάρα ευχαριστήστε τον Κύριο! Με ψαλτήρι δεκάχορδο ψάλτε σ’ αυτόν.
3 Τραγουδήστε του ένα νέο τραγούδι! Κάντε ωραία να ηχήσουν τα όργανά σας κι οι φωνές.
4 Γιατί είν’ σωστά τα λόγια του Κυρίου· κι αληθινά τα έργα του.
5 Αγαπά τη δικαιοσύνη και την ευθύτητα· η αγάπη του Κυρίου γεμίζει τη γη.
6 Με του Κυρίου το λόγο έγιναν οι ουρανοί· με την πνοή απ’ το στόμα του οι αμέτρητες δυνάμεις τους.
7 Μάζεψε τα νερά των θαλασσών καθώς σε ασκί· έκλεισε μες στ’ αμπάρια των ωκεανών τα βάθη.
8 Τον Κύριο ας τον φοβάται όλη η γη· κι ας τρέμουνε μπροστά του της οικουμένης όλοι οι κάτοικοι!
9 Γιατί αυτός είπε και έγιναν· πρόσταξε αυτός και θεμελιώθηκαν.
Ψαλμός 33:1-9

H δοξολογία είναι «ταιριαστή» (εδ.1). Ταιριάζει στον Θεό να λαμβάνει δοξολογία επειδή είναι άξιος και ταιριάζει σε μας να τον δοξολογούμε επειδή πλαστήκαμε για αυτό. Έτσι, γεναιόδωροι και ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν προς την δοξολογία, ενώ άλλοι τείνουν προς τον γογγυσμό. Η δοξολογία είναι «εσωτερική υγεία που γίνεται ακουστή» (C.S.Lewis). Ωστόσο δεν πλαστήκαμε γενικότερα για τη δοξολογία αλλά για να λατρεύουμε κάτι το απόλυτο, που μπορεί να μας αιχμαλωτίσει τις σκέψεις και την καρδιάς μας αιωνίως. Επομένως, έχουμε ανάγκη να αποτραβιόμαστε από άλλα πράγματα για να σαγηνευτούμε από την ομορφιά του Κυρίου. Ένας από τους βασικούς τρόπους που γίνεται αυτό είναι μέσα από την «ωραία» μουσική στις λατρευτικές μας συνάξεις και στην προσωπική μας περισυλλογή (εδ.3). [Timothy Keller. “The Songs of Jesus”]

Τα σχόλια του Timothy Keller μας θυμίζουν ότι πολλές φορές βλέπουμε τα πράγματα ανάποδα· θεωρούμε ότι ο θυμός και ο γογγυσμός μας έχουν προκύψει από εξωτερικούς παράγοντες, ενώ πολλές φορές ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Όταν ανοίγουμε το στόμα και βγαίνουν πιο συχνά λόγια κατάκρισης και δυσαρέσκιας παρά δοξολογίας, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι κάτι δεν πάει καλά μέσα μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα πράγματα τριγύω μας πάνε μια χαρά. Υπάρχουν προβλήματα γύρω μας για τα οποία πρέπει να φωνάζουμε. Ούτε σημαίνει ότι θα πρέπει να χαμογελάμε όλη την ώρα — η ζωή έχει μέσα της θλίψη και πόνο. Όταν όμως λείπει η δοξολογία, αμελούμε μία αλήθεια που είναι πολύ πιο βασική ακόμα και από τα προβλήματα αυτά… κι αυτό είναι το γεγονός ότι η πιστότητα και η καλοσύνη του Θεού έχουν νικήσει το κακό και την αδικία. Προσέξτε στο εδάφιο 1 πως μόνο οι δίκαιοι καλούνται να δοξολογήσουν τον Θεό; Ποιοι είναι όμως οι δίκαιοι; Είναι αυτοί που τα έχουν κάνει καλά; Ασφαλώς και όχι - δεν υπάρχει τέτοιος άνθρωπος. Οι δίκαιοι είναι αυτοί που έχουν λάβει την δικαιοσύνη τους ως δώρο από τον Θεό όταν τους συγχώρεσε και τους έδωσε την δικαιοσύνη του Χριστού. Και όποιος έχει βγει έτσι από τα σπλάχνα του Χριστού είναι καινούριο κτίσμα. Ζει κάθε μέρα γνωρίζοντας πως όσο άσχημα είναι τα πράγματα γύρω του, είναι πολύ περισσότεροι οι λόγοι που έχει να λέει ευχαριστώ. Και μέσα από αυτό το νέο τραγούδι που ψάλλει, φέρνει υγεία επίσης και στους γύρω του. Δοκιμάστε το. [TK]

Κύριε, σε δοξάζω επειδή είσαι Θεός άξιος τιμής, τέλειος στην καλοσύνη σου και αφάνταστα ένδοξος. Σε ευχαριστώ καθώς βλέπω πως η δοξολογία που σου δίνω με γιατρεύει — βλέπω πιο καθαρά, αποκτώ μία νέα οπτική, ενδυναμώνεται η καρδιά μου, γεμίζω με αμέτρητη χαρά. Βοήθησέ με να σε βλέπω όπως είσαι, ώστε να σε δοξάζω όπως σου αρμόζει. Αμήν. [Timothy Keller. “The Songs of Jesus”]