Με την αλλαγή του καιρού…

24 «Όποιος ακούει αυτά τα λόγια μου και τα τηρεί, αυτόν τον παρομοιάζω μ’ έναν συνετό άνθρωπο, που έχτισε το σπίτι του πάνω στο βράχο. 25 Έτσι, όταν ήρθε η βροχή και πλημμύρισαν τα ποτάμια και φύσηξαν οι άνεμοι και έπεσαν ορμητικά πάνω σ’ εκείνο το σπίτι, δεν γκρεμίστηκε, γιατί είχε θεμελιωθεί πάνω στο βράχο. 26 Κι όποιος ακούει αυτά τα λόγια μου, μα δεν τα τηρεί στην πράξη, μοιάζει μ’ έναν άμυαλο άνθρωπο, που έχτισε το σπίτι του πάνω στην άμμο. 27 Έτσι, όταν ήρθε η βροχή και πλημμύρισαν τα ποτάμια και φύσηξαν οι άνεμοι κι έπεσαν πάνω σ’ εκείνο το σπίτι, αυτό γκρεμίστηκε· και η πτώση του έγινε με πάταγο μεγάλο». (Ματθαίος 7.24-27)

Τις τελευταίες μέρες μιλάμε αρκετά για το πώς γκρεμίζονται πράγματα μπροστά μας και μέσα μας. Την ίδια στιγμή όμως που καταρρέουν τόσα πράγματα, χτίζονται κι άλλα. Όπως η έρευνα και η επένδυση σε νέες τεχνολογίες αυξάνεται ραγδαία σε καιρό πολέμου, έτσι και τώρα δημιουργούνται πολλά καινούρια πράγματα με αφορμή τον περιορισμό κυκλοφορίας και την αναγκαστική χρήση του ίντερνετ. Παρομοίως, ενώ κάποιοι χάνουν τη δουλειά τους και το κουράγιο τους, άλλοι δηλώνουν ότι — μέχρι στιγμής τουλάχιστον — δεν τους έχει πειράξει ιδιαίτερα ο εγκλεισμός· κάποιοι λένε πως ίσα-ίσα τους βολεύει.
Εν ολίγοις, δεν αντιμετωπίζουμε όλοι την ίδια δυσκολία, ούτε περνάμε όλοι από τις ίδιες αλλαγές. Κι αυτό ίσως να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα πως αυτοί που χρειάζονται καθοδήγηση και ενθάρρυνση σε τέτοιους καιρούς είναι μόνο ή κυρίως εκείνοι που δυσκολεύονται. Εδώ ο Λόγος του Θεού μας προειδοποιεί να μη βιαστούμε να βγάλουμε τέτοια συμπεράσματα… Γιατί εκείνος που τα έχει πιο «εύκολα» έχει εξίσου ανάγκη για καθοδήγηση. Για την ακρίβεια ενδέχεται να βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από τον άνθρωπο που περνάει δύσκολα.
Καμία αλλαγή, βλέπετε, δεν είναι πνευματικά ουδέτερη. Όταν η αλλαγή είναι αρνητική, ξαφνικά έχουμε ένα μεγάλο κίνητρο να ψάξουμε να βρουμε κάποιο στήριγμα, απόθεμα, διέξοδο, λύτρωση. Αντιθέτως, όταν η αλλαγή που βιώνουμε είναι ευχάριστη, δεν θα έχουμε την ίδια ώθηση να ασχοληθούμε με τα θεμέλια της ζωής μας.
Γι’ αυτό και κινδυνεύουμε πιο πολύ όταν σκεφτόμαστε ότι έχουμε γλιτώσει τη δυσκολία και είμαστε άνετοι. Οι εξωτερικές αλλαγές από μόνες τους δεν θα μας γκρεμίσουν το σπίτι της ζωής. Θυμηθείτε πως η βασική ομολογία του Χριστιανού είναι πως ούτε ο θάνατος δεν απειλεί τον άνθρωπο που ελπίζει στον αναστημένο Ιησού. Οι εξωτερικές αλλαγές μας θυμίζουν όμως να κοιτάξουμε μέσα μας για να ελέγξουμε που χτίζουμε τη ζωή μας.
Κι όπως είπα, τόσες μέρες μιλούμε αρκετά για το πώς η εξωτερική δυσκολία μας στρέφει προς τα έσω και πώς μπορούμε να κάνουμε αυτή την επένδυση και να χτίσουμε σωστά. Σ’ αυτή την παραβολή όμως τονίζει ο Ιησούς ότι ο άνθρωπος που περνάει από θετικές αλλαγές θα πρέπει να είναι διπλά υποψιασμένος… γιατί αν πέσει στην παγίδα να πιστέψει ότι τη γλίτωσε επειδή είναι μια χαρά, είναι σαν τον άνθρωπο που χτίζει το σπίτι του πάνω στην άμμο.
Έτσι όσοι είμαστε καλά, ας μην κοιτούμε μόνο με οίκτο τον άλλον που περνάει δύσκολα… κι όσοι περνάμε δύσκολα, ας μη νευριάζουμε με αυτούς περνάνε όμορφα. Έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον. Ο πεσμένος έχει ανάγκη τη στήριξη του ευτυχισμένου, και ο ευτυχισμένος έχει ανάγκη το φως του πεσμένου.
Κλείνοντας να πω ότι αυτά τα λόγια έρχονται στο τέλος της επί του όρους ομιλίας… και μ’ αυτό τον τρόπο μας θυμίζουν πόσο εύκολο είναι να ακούσουμε τον Χριστό μια στιγμή και την επόμενη να είναι σαν να μην τον ακούσαμε ποτέ. Αυτός είναι ο κίνδυνος που διατρέχει ο άνθρωπος που βιώνει θετικές αλλαγές… έχει αλλάξει ο καιρός και γι’ αυτόν, αλλά δεν έχει προσέξει τα σημάδια. Χωρίς κάποιο σταθερό θεμέλιο για την ψυχή μας, θα χαθούμε. Και μέσα από κάθε αλλαγή στη ζωή μας, το Πνεύμα του Θεού μας παραπέμπει στον Χριστό — να χτίσουμε στον βράχο, για να μη χαθούμε εμείς, αλλά και για να μπορούμε, έχοντας χτίσει σωστά, να προσφέρουμε ένα καταφύγιο στους άλλους.

- Ας προσευχηθούμε να μας δείξει ο Θεός την πνευματική διάσταση της ζωής, και συγκεκριμένα της περίστασης που βιώνουμε τώρα. Κι ας ζητήσουμε να μας δώσει τα αποθέματα που χρειαζόμαστε για παρακάτω, όχι μόνο για τους εαυτούς μας αλλά για να στηρίξουμε και το πλησίον μας. Ας συντονιστούμε σε κοινή συμπροσευχή στις 8:30μμ

Συνεχίζουμε να διαβάζουμε μαζί την Επιστολή του Απ. Παύλου προς Φιλιππησίους. Διαβάζουμε από το κεφ. 3 τα εδάφια 12-21.