“Μ’ αγαπά, δε μ’ αγαπά, μ’ αγαπά πολύ”

1 [Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ.] Ὁ Κύριος εἶναι ὁ ποιμήν μου· δὲν θέλω στερηθῆ οὐδενός.
2 Εἰς βοσκὰς χλοερὰς μὲ ἀνέπαυσεν· εἰς ὕδατα ἀναπαύσεως μὲ οδήγησεν.
3 Ἠνώρθωσε τὴν ψυχήν μου· μὲ ὡδήγησε διὰ τρίβων δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὑτοῦ.
4 Καὶ ἐν κοιλάδι σκιᾶς θανάτου ἐάν περιπατήσω, δὲν θέλω φοβηθῆ κακόν· διότι σὺ εἶσαι μετ᾿ ἐμοῦ· ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗται μὲ παρηγοροῦσιν.
5 Ἡτοίμασας ἔμπροσθέν μου τράπεζαν ἀπέναντι τῶν ἐχθρῶν μου· ἥλειψας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου· τὸ ποτήριόν μου ὑπερχειλίζει.
6 Βεβαίως χάρις καὶ ἔλεος θέλουσι μὲ ἀκολουθεῖ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου· καὶ θέλω κατοικεῖ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου εἰς “μακρότητα ἡμερῶν” [στο εβρ. κείμενο αποδίδεται “για πάντα”]. (Ψαλμός 23)

Ένας από τους καθηγητές μου στο θεολογικό σεμινάριο, ο Doug Green, έχει γράψει ένα σύντομο άρθρο, με αφορμή τον Ψαλμό 23, με τίτλο “Το Kαλό, το Kακό, το Kαλύτερο” (The Good, the Bad and the Better). Στον Ψαλμό 23 συναντά ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται στην Παλαιά Διαθήκη ως ένα σχήμα που προσπαθεί να εξηγήσει ή να απαντήσει στο ερώτημα της ζωής: γιατί η ζωή; γιατί το κακό και ο πόνος; γιατί η ευτυχία; Το μοτίβο και η απάντηση είναι αυτή η φράση: “το καλό, το κακό, το καλύτερο”, ξανά και ξανά στις σελίδες της Αγίας Γραφής (π.χ ιστορία του Ιώβ).
Δείτε πως αυτό αποτυπώνεται στον Ψαλμό 23. Τα εδ.1-3 μας μιλούν για τις στιγμές που τα πράγματα στη ζωή μας βαίναν καλώς. Εικόνες ανάπαυσης (εδ.2), μη στέρησης αγαθών (εδ.1), δικαιοσύνης (εδ.3). Στο εδ. 4 ξεκινά η “κάτω βόλτα”, όπως γλαφυρά θα περιγράψει την κατάσταση “η κοιλάδα σκιάς θανάτου. Τέλος, στα εδ.5-6 έχουμε την αποκατάσταση, όπου δεν είναι μία απλή επιστροφή στις καλές περιστάσεις των εδ.1-3, αλλά σε μία πλέον πολύ καλύτερη κατάσταση: εκεί που οι ευλογίες και οι χαρές ξεχειλίζουν (εδ.5 τὸ ποτήριόν μου ὑπερχειλίζει), εκεί που σταματούμε να μετράμε πόσες μέρες ευτυχίας και ξεγνοιασιάς μας έχουν μείνει (εδ.6 εἰς μακρότητα ἡμερῶν/για πάντα), εκεί όπου έχει στηθεί τραπέζι απόδοσης δικαιοσύνης για όσα μας έπνιγε το δίκιο (εδ.5 Ἡτοίμασας ἔμπροσθέν μου τράπεζαν ἀπέναντι τῶν ἐχθρῶν μου). Βλέπετε; Το καλό, το κακό, το καλύτερο. Αυτή είναι η απάντηση της Γραφής για τη ζωή.
Κάποιος-α ίσως αναρωτηθεί εάν αυτό αποτελεί καν απάντηση. Μας αρκεί ως απάντηση;
Τρεις λόγοι που νομίζω πως θα πρέπει να βρούμε ειρήνη σε αυτή την απάντηση, σε αυτό το μοτίβο:α) αρχικά, επειδή περιγράφει πολύ καλά την εμπειρία αυτή της ζωής, από τη μια, στέκεται με ειλικρίνεια δίχως να πέφτει στο λάθος της ωραιοποίησης και ενός νεφελώδους ρομαντισμού (π.χ. όλα καλά θα πάνε) μας μιλά για εμπειρία “κοιλάδας σκιάς θανάτου”, από την άλλη όμως, δεν παρασύρεται από κάποιο είδος κυνισμού (π.χ. όλα είναι μάταια), μας μιλά για την ελπίδα αυτής της ζωής, καθώς περνά σε διάσταση αιωνιότητας·
β) δεύτερον, επειδή το μοτίβο, λειτουργεί ως ένας “χάρτης” στη ζωή, σου θυμίζει από που ξεκίνησαν: από τη ζωή και που τελειώνουν: στην άφθονη ζωή. Στο μεσοδιάστημα, ενώ βρίσκεσαι στην κοιλάδα της σκιάς του θανάτου, οφείλεις να βγάζεις και να κοιτάς σε αυτόν τον χάρτη. Ξέρεις που βρίσκεσαι·
γ) τέλος, επειδή, υπάρχουν κάποιες στιγμές που οι απαντήσεις δεν χρειάζονται να είναι ορθολογικές για να είναι αληθινές. Υπάρχουν απαντήσεις που είναι περισσότερο “αληθινές” από αυτές που βγάζουν στο μυαλό μας “νόημα”. Αυτές είναι οι απαντήσεις της αγάπης. Μπορεί να μην εξηγούν πάντοτε με απόλυτο τρόπο τα πράγματα, αλλά βεβαιώνουν για την αγάπη και αυτό αρκεί. Ίσως, άλλωστε, αυτό να ήταν εξαρχής και το ζητούμενο. Δηλαδή η αγάπη. Εκεί βρίσκεται η αλήθεια. Αυτή θέλουμε να ακούσουμε.
Θυμήθηκα αυτό το τελευταίο σήμερα το πρωΐ από το στόμα της 3χρονης κόρης μου. Στις 7:00πμ μαδούσε στη φαντασία της ένα λουλούδι αλλάζοντας τον ορθολογισμό του μαδήματος, λέγοντας: “Δε μ’αγαπά, δε μ’αγαπά, δε μ’αγαπά, μ’αγαπά, μ’αγαπά, μ’αγαπά”. Φαντάζομαι μέσα της να λέει: “γιατί να το ρίξω στην τύχη; αφού ξέρω ποια θέλω να είναι η έκβαση: μ’αγαπά…ας τελειώνουμε γρήγορα με τα ‘δε μ’αγαπά’”. Αυτή είναι η απάντηση που θέλουμε να πάρουμε, αυτή θα μας βεβαιώσει! Μ’ αγαπά! Αυτό μας λέει ο Ψαλμός 23, πειράζοντας λίγο το μοτίβο: “μ’αγαπά, δε μ’αγαπά, μ’αγαπά πολύ”.
for further reading: https://www.youtube.com/watch?v=O_FmqI7QKck

- Ας προσευχηθούμε σήμερα ιδιαίτερα για την περιοχή των Εξαρχείων, καθώς και για την Εκκλησία Εξαρχείων. Ας προσευχηθούμε ο Θεός να μας φωτίσει ως προς τους τρόπους και την στάση μας, ώστε να υπηρετήσουμε με αγάπη τους συνανθρώπους μας. Υπενθυμίζουμε πως προσπαθούμε να συντονιστούμε σε κοινή συμπροσευχή, από τα σπίτια μας, στις 8:30μμ

Συνεχίζουμε να διαβάζουμε μαζί την Επιστολή του Απ. Παύλου προς Φιλιππησίους. Διαβάζουμε από το κεφ. 3 τα εδάφια 1-11.