Ο Θεός ενδιαφέρεται

11 Λοιπόν δε θα κρατήσω κι άλλο κλειστό το στόμα μου·
μέσ’ απ’ την αγωνία της καρδιάς μου θα μιλήσω,
μέσ’ απ’ την πίκρα της ψυχής μου θα παραπονεθώ.
12 Τι είμ’ εγώ; Θάλασσα ή κήτος θαλασσινό και μου ’βαλες φρουρά;
13 Εκεί που λέω πως θα μ’ ανακουφίσει το κρεβάτι μου
και πως το στρώμα μου τον πόνο μου θα τον πραΰνει,
14 εσύ με εφιάλτες με φοβίζεις και με τρομάζεις με οράματα.
15 Έτσι έχω προτιμότερο τον απαγχονισμό, καλύτερο το θάνατο παρά τον πόνο.
16 Απαύδησα! Δεν πρόκειται να ζήσω εγώ αιώνια.
Παράτησέ με! Μια πνοή είν’ η ζωή μου όλη κι όλη.
17 Τι είναι ο άνθρωπος που τόσο να τον λογαριάζεις και τόση να του δίνεις προσοχή;
18 Κάθε πρωί να σκύβεις πάνω του και να τον δοκιμάζεις κάθε στιγμή;
19 Πότε θα σταματήσεις να με παρακολουθείς, και θα μ’ αφήσεις να καταπιώ το σάλιο μου;
20 Αν έσφαλα χωρίς να το γνωρίζω, εσένα σε τι σ’ έβλαψα, το φύλακα του ανθρώπου;
Γιατί μ’ έβαλες στόχο σου; Τόσο σου είμαι βάρος; 21 Την αμαρτία μου να συγχωρήσεις δεν μπορείς; την ανομία μου να σβήσεις; (Ιώβ 7:11-21)

8 Τα χέρια τα δικά σου με σχημάτισαν και μ’ έπλασαν·
και τώρα αυτά τα ίδια σου τα χέρια ζητάνε να με καταστρέψουν;
18 Γιατί απ’ τη μήτρα μ’ άφησες να βγω; Θα πέθαινα και δε θα μ’ είχε δει ανθρώπου μάτι.
19 Θα ’τανε σαν να μην υπήρξα, κι απ’ τη κοιλιά στον τάφο μου θα ’χα μεταφερθεί.
20 Λίγη μου μένει πια ζωή. Πάρε από μένα τις ταλαιπωρίες κι άσε με λίγη ανάπαυση να βρω,
21 πριν πάω εκεί απ’ όπου πια δε θα γυρίσω (Ιώβ 10:8,18-21)

Δύσκολα τα λόγια του Ιώβ προς Τον Θεό! Είναι δύσκολα επειδή εκφράζουν την ανθρώπινη απορία για τη ζωή. Δείτε στο στίχο 10:8 «Τα χέρια τα δικά σου με σχημάτισαν και μ’ έπλασαν· και τώρα αυτά τα ίδια σου τα χέρια ζητάνε να με καταστρέψουν;». Ίσως όλοι μας έχουμε φθάσει να αναρωτηθούμε ποιό το νόημα της ζωής, εάν είναι να υποφέρουμε τόσα δεινά; Χθες, σε μία συνομιλία κάποιος φίλος ανέφερε τους παρακάτω στίχους, από ένα τραγούδι, οι οποίοι στίχοι συνοψίζουν, νομίζω, πολύ καλά την ανθρώπινη εμπειρία και αυτό που μας λέει εδώ ο Ιώβ: «Πόσες φορές ευχήθηκες να είχες τρεις ζωές κι άλλες τόσες που πες πως αυτή που έχεις πια δεν θες;». Ζούμε μεταξύ αυτού του δίπολου, περνούν μέρες που απλά θέλουμε να τα ζήσουμε όλα και η μέρα να μην τελειώσει και έρχονται άλλες μέρες που δεν αντέχουμε ούτε για μία ώρα ακόμη.
Τι έχει να μας πει ο Ιώβ σε αυτή την τόσο βασική, υπαρξιακή απορία;
Νομίζω πως η απάντηση του Ιώβ—αν και δύσκολο να πεις πως είναι μία—είναι η αγάπη του Θεού. Ο Ιώβ νομίζω πως μας απαντά ότι η ζωή αυτή, όπως ακριβώς τη βίωσε και τη βιώνουμε, αξίζει μόνο και μόνο για να γευτείς την αγάπη του Θεού. Δείτε τι μας λέει, στο στίχο 7:19 Πότε θα σταματήσεις να με παρακολουθείς, και θα μ’ αφήσεις να καταπιώ το σάλιο μου;». Και λίγο νωρίτερα στους στίχους 7:16-17 «Παράτησέ με!…Τι είναι ο άνθρωπος που τόσο να τον λογαριάζεις και τόση να του δίνεις προσοχή;». Οι στίχοι αυτοί αποτελούν μία παραφωνία με την υπόλοιπη Γραφή. Συνήθως, οι συγγραφείς της Γραφής εκζητούν την προσοχή του Θεού ή εξυμνούν τον Θεό για τον ενδιαφέρον του προς τον άνθρωπο. Συγκρίνετε για παράδειγμα την απορία του Ψαλμωδού στον Ψαλμό 8: «Τι τάχα είν’ ο άνθρωπος ώστε να τον φροντίζεις; ο κάτοικος της γης ώστε να νοιάζεσαι γι’ αυτόν; Τον έκανες λίγο μικρότερο από σένα· με δόξα τον στεφάνωσες και με τιμή» με την απορία του Ιώβ: «Τι είναι ο άνθρωπος που τόσο να τον λογαριάζεις και τόση να του δίνεις προσοχή;» Συναντούμε την ίδια παραφωνία στον Ψαλμό 39: «Την προσευχή μου, Κύριε, άκουσε…Άσε με απ’ το βλέμμα σου κι ευχάριστα θα νιώσω· πριν φύγω και δεν υπάρχω πια». Ο Ψαλμωδός προσεύχεται, όπως ο Ιώβ στον Θεό, να πάψει να ασχολείται μαζί του. Παρεμπιπτόντως, επιτρέψτε μου να σχολιάσω πόσο αδιάφορες ακούγονται οι προσευχές μας, μπροστά σε μία τέτοια ειλικρινή προσευχή. Στην παραφωνία αυτή όμως, ο Ιώβ μας ενημερώνει για κάτι πολύ σημαντικό, ότι πλέον καταλαβαίνει τη ζωή με όλες τις δυσκολίες της ως μία δήλωση της ενασχόλησης του Θεού με τον άνθρωπο. Ο Θεός ασχολείται μαζί μου! Ο Θεός ενδιαφέρεται για εμένα. Σε τέτοιο βαθμό και λεπτομέρεια που δε με αφήνει να ηρεμήσω στιγμή. Στο τέλος της ιστορίας, ο Ιώβ από μία απλή και ανέμελη ζωή έχει καταλήξει σε μία σχέση με τον Θεό και με αυτά τα λόγια κλείνει τα λόγια του προς τον Θεό: «Τότε σε γνώριζα μονάχα απ’ όσα είχα για σένα ακουστά· μα τώρα με τα μάτια μου σε είδα» (Ιώβ 42:5).
Όπως μαθαίνουμε μέσα από κάθε σχέση, από όσους και όσες ασχολήθηκαν μαζί μας, από πραγματικό ενδιαφέρον, η διαδικασία της γνωριμίας και της αγάπης είναι επίπονη. Προσωπικά ομολογώ πως στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου, ιδιαίτερα όταν ένιωθα να απαιτούνται βαθιές αλλαγές και εσωτερικές διεργασίες, ακόμη και με ανθρώπους να στέκονται εχθρικά απέναντι μου, το μόνο που με κρατούσε ήταν το ψιθύρισμα μίας ιδέας στο μυαλό μου: «ο Θεός ενδιαφέρεται, η προσοχή του Θεού είναι πάνω μου, με αλλάζει».
Κι εμείς, υπό μία έννοια, βρισκόμαστε σε μία πιο πλεονεκτική θέση από τον Ιώβ, ως προς την θέαση αυτής της σχέσης και αγάπης του Θεού. Σε κάποιο σημείο, νωρίς στην ιστορία, ο Ιώβ κάνει μία ευχή: «Αχ, αν ήταν άνθρωπος ο Θεός, όπως εγώ, για να του απαντήσω και ν’ αντιδικήσουμε!» (Ιώβ 9:32). Εμείς γνωρίζουμε την εκπλήρωση αυτής της ευχής, είδαμε τον Θεό να γίνεται άνθρωπος, να επιλέγει να βγει από τη μήτρα στη ζωή και να τη γεύεται στο έπακρον. Το μόνο που δεν εκπλήρωσε από την ευχή του Ιώβ ήταν πως δεν αντιδίκησε μαζί μας για την ενοχή μας, δεν μπήκε καν στη συζήτηση, αντιθέτως παραδόθηκε για την ενοχή μας, μόνο και μόνο για να μας πείσει όπως και στην περίπτωση του Ιώβ, για αυτό που αξίζει να συναντήσεις σε αυτή τη ζωή που όλοι μας εμφανιστήκαμε…την αγάπη του. Και με αυτό τον τρόπο απάντησε σε ένα ακόμη ερώτημα του Ιώβ, όπως αποτυπώνεται στους στίχους 7:20-21 «Τόσο σου είμαι βάρος; Την αμαρτία μου να συγχωρήσεις δεν μπορείς; την ανομία μου να σβήσεις;».

- Ας προσευχηθούμε, σήμερα, για τις στιγμές που βρεθήκαμε σε αδιέξοδα στη ζωή και για όσες στιγμές παρακάτω θα αναρωτηθούμε για το νόημα αυτής της ζωής. Ας ζητήσουμε από τον Θεό να μας διαβεβαιώνει για την αγάπη του και το ενδιαφέρον του και να κρατιόμαστε από αυτή την σκέψη.

Συνεχίζουμε να διαβάζουμε από την Α΄Επιστολή του Απ. Πέτρου. Διαβάζουμε από το 5ο κεφάλαιο, τα εδάφια 1-14 (Α΄Πέτρου 5:1-14).