Στα χέρια του

2 Σ’ εσένα, Κύριε, κατέφυγα· ποτέ ας μη ντροπιαστώ·
σώσε με, εσύ που είσαι δίκαιος.
3 Δείξε μου τη φροντίδα σου, τώρα ελευθέρωσέ με·
γίνε πανίσχυρος προστάτης μου,
το καταφύγιό μου, για να με σώσεις.
4 Εσύ ’σαι βράχος μου και προστασία μου, αφού υπάρχεις·
μ’ οδηγείς και με φροντίζεις.
5 Βγάλε με απ’ την παγίδα που για μένα έστησαν·
γιατί εσύ ’σαι η δύναμή μου.
6 Όποτε άφησα στα χέρια σου το πνεύμα μου,
Κύριε, με λύτρωσες, Θεέ αληθινέ.
7 Τους απεχθάνομαι αυτούς που σέβονται τα τιποτένια είδωλα·
αλλά εγώ στον Κύριο στήριξα την ελπίδα μου.
8 Αγάλλομαι και χαίρομαι από το έλεός σου·
είδες με κατανόηση την αθλιότητά μου
και ξέρεις της ψυχής μου το άγχος.
9 Δε μ’ εγκατέλειψες στα χέρια των εχθρών μου·
και μου εξασφάλισες την άνεση να φύγω.
Ψαλμός 31:2-9

Όταν βρίσκεσαι κάτω από μεγάλη πίεση, γίνεται να ταξιδεύεις από «της ψυχής… το άγχος» (εδ. 7) σε σημείο ασφάλειας (εδ. 9). Ο Δαβίδ κάνει αυτό το ταξίδι μέσα από το να είναι πνευματικά ενεργός, όχι παθητικός. Φωνάζει στον Θεό, προσευχόμενος να τον σώσει (εδ. 3). Μετανοεί από κάθε προσκόλληση σε είδωλλα (εδ. 9). Συνομιλεί με τον Θεό μέσα από την προσευχή μέχρι να δει την αγάπη και την εύνοια του Θεού να παράγουν τη χαρά μέσα του, που αντισταθμίζει τις απώλειες που έχει περάσει στη ζωή του (εδ. 8). Με όλους αυτούς του τρόπους αφηνόμαστε στα χέρια του Θεού (εδ. 6). Μέσα από αυτούς θα δώσει και σε μας ο Θεός «την άνεση να φύγουμε», παρόλη την αμαρτία μας, επειδή ο Ιησού άφησε στα χέρια του Θεού το δικό του Πνεύμα (Λουκάς 24:46) πάνω στο σταυρό. [Timothy Keller. “The Songs of Jesus”]

Μοναξιά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν έχεις ανθρώπους αγαπητούς γύρω σου. Είναι και αυτό δηλαδή. Αλλά μοναξιά είναι επίσης το να έχεις φίλους αλλά να ξέρεις ότι κανένας τους δεν μπορεί να σε βοηθήσει ή ακόμα να κατανοήσει όλα όσα περνάς. Κι αυτή είναι μία εμπειρία οικουμενική ανάμεσα στους ανθρώπους. Κανένας δεν μπορεί πραγματικά να κατανοήσει την αθλιότητά μας· κανένας δεν μπορεί να ξέρει της ψυχής μας το άγχος. Κανένας παρά μόνο ο Ιησούς Χριστός. Χαιρόμαστε με το έλεος του Θεού όχι μόνο επειδή μας απαλλάσσει από τις συνέπειες της ενοχής μας αλλά επίσης επειδή μέσα σ’ αυτό βλέπουμε το μόνο πρόσωπο που μας γνωρίζει και μας καταλαβαίνει μέσα στης ψυχής μας το άγχος. Ο Ιησούς είναι ο μόνος που σβήνει την μοναξιά καθώς μπαίνει μέσα στην κατάστασή μας και ανοίγει τον δρόμο προς την αποκατάσταση όλων των πραγμάτων που έχουμε χάσει λόγω της αδικίας (μας και των άλλων). Πάνω στο σταυρό, ο Ιησούς έζησε την απόλυτη μοναξιά ώστε εγώ να μην αισθανθώ ποτέ ξανά μόνος, αρκεί να εμπιστεύομαι σε εκείνον. [TK]

Κύριε Ιησού, πάνω στο σταυρό σε πρόδωσαν, απαρνήθηκαν, εγκατέλειψαν όλοι. Εσύ όμως εμπιστεύτηκες τον Πατέρα σου και άφησες στα χέρια του το πνεύμα σου. Αν όλα αυτά τα έκανες για χάρη μου, τότε μπορώ κι εγώ να εμπιστευτώ εσένα και να αφεθώ στα χέρια σου. Εδώ είμαι λοιπόν. Αμήν. [Timothy Keller. “The Songs of Jesus”]