Τα χρόνια μου

10 Ελέησέ με, Κύριε, γιατί είμαι σε αγωνία·
μάτια, ψυχή και σάρκα μου τα ζάρωσε ο μόχθος.
11 Κατέστρεψαν η θλίψη τη ζωή μου
κι οι στεναγμοί τα χρόνια μου·
τη δύναμή μου σκόρπισαν οι ταλαιπωρίες·
ακόμα και τα κόκαλά μου φθάρηκαν.
12 Απ’ όλους τους εχθρούς μου ονειδιζόμουν
και χλευαζόμουν απ’ τους γείτονές μου,
για τους γνωστούς μου ήμουν θέαμα φοβερό
κι όσοι με βλέπαν έξω, φεύγαν’ από μπρος μου.
13 Σαν να ’μουνα ένας νεκρός οι άνθρωποι με ξέχασαν,
σαν να ’μουνα ένα σπασμένο βάζο.
14 Άκουσα ψίθυρο πολλών–τρόμους από τριγύρω–
καθώς αυτοί μαζί σχεδίαζαν ενάντια σ’ εμένα·
να μ’ αφαιρέσουν τη ζωή ήταν η πρόθεσή τους.
15 Αλλά εγώ σ’ εσένα έλπισα, Κύριε, «είσαι Θεός μου», είπα.
16 Στην εξουσία σου τα χρόνια μου είναι· σώσε με,
από τα χέρια των εχθρών μου κι εκείνων που με κατατρέχουν.
17 Δείξε την παρουσία σου στο δούλο σου·
σώσε με, χάρη στην πιστή σου αγάπη.
18 Κύριε, ας μην ντροπιαστώ που σε επικαλούμαι·
ας ντροπιαστούν οι ασεβείς, στον άδη ας σωπάσουν.
19 Ας βουβαθούν τα χείλη αυτά τα ψεύτικα,
που λέν’ λόγια σκληρά στον δίκαιο ενάντια με περιφρόνηση και υπεροψία.
Ψαλμός 31:10-19

Ο Δαβίδ ζει με “τρόμο τριγύρω” (εδ.13) του. Γενικότερα, η ζωή φαίνεται να είναι αβέβαιη και άστατη. Δυσάρεστα γεγονότα συμβαίνουν για τα οποία δεν μπορούμε να βγάλουμε νόημα. Όμως, ο Δαβίδ γνωρίζει· η ιστορία του κόσμου και οι δικές μας ιστορίες δεν συμβαίνουν, εν τέλει, στην τύχη. «Στην εξουσία σου τα χρόνια μου είναι» θυμίζει στον εαυτό και σε εμάς (εδ.15). Εδώ βρίσκεται η ισορροπία στη διδασκαλία της Βίβλου. Πολλά από τα γεγονότα είναι πονηρά και θλιβερά, ωστόσο, ο Θεός υπερισχύει αυτών και μακροπρόθεσμα τα διαχειρίζεται ώστε όλα μαζί να συντελούν στο καλό (Ρωμ.8:28). Έτσι, στο τέλος, οι ζωές μας δεν μπορούν να εκτροχιαστούν με ένα τελεσίδικο τρόπο. Ας μάθουμε να λέμε Στον Θεό: «Στην εξουσία σου τα χρόνια μου είναι». [Timothy Keller. “The Songs of Jesus”]

Η Χριστιανική πίστη δεν εγγυάται ένα “μονοπάτι” ειρήνης όπου γνωρίζω κάθεμια στιγμή γιατί βρίσκομαι στο σημείο που βρίσκομαι και γιατί μου συμβαίνουν όσα μου συμβαίνουν. Για κάτι τέτοιο προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους και τον εαυτό μας. Διαρκώς η ζωή μας πρέπει να βγάζει νόημα. Ο Δαβίδ όμως δείχνει αβέβαιος, φοβισμένος και σαν μην μπορεί να δώσει κάποιο νόημα στην εμπειρία του. Ακόμη κι όταν απευθύνεται Στον Θεό δεν ζητά εξηγήσεις, ούτε την αλλαγή των καταστάσεων, ζητά την παρουσία Του μες τη ζωή (εδ.17). Εάν με την πίστη ή την εξερεύνηση της πίστης Στον Χριστό, αναζητάς εξηγήσεις ή την απόλυτη σταθερότητα στη ζωή, τότε σίγουρα κάποια στιγμή θα απογοητευτείς από Τον Θεό του Δαβίδ. Αυτό που προσφέρει η πίστη Στον Χριστό είναι η παρουσία Του σε κάθε περίσταση. [ΑΠ]

Κύριε, τόσες οι περιστάσεις της ζωής μου για τις οποίες δεν βγάζω νόημα, αλλά εσύ τις καταλαβαίνεις. Βοήθησε με, όπως ο Δαβίδ, να αναπαύομαι σε αυτή την σκέψη. Πραγματικά τα χρόνια μου είναι στην εξουσία σου, και αυτός είναι απολύτως και απείρως καλύτερο από το να ήταν στα δικά μου τα χέρια. Αμήν [Timothy Keller. “The Songs of Jesus”]