Υπερβολική Αυτοπεποίθηση

7 Είπα με αυτοπεποίθηση:
«Ποτέ μου δε θα κλονιστώ».
8 Κύριε, με την καλοσύνη σου στεριώθηκα
ωσάν ασάλευτο βουνό·
σαν έκρυψες το πρόσωπό σου, κατατρόμαξα.
9 Σ’ εσένα κράζω, Κύριε,
σ’ εσέ προσεύχομαι, τον Κύριό μου.
10 Τι θα κερδίσεις αν χυθεί το αίμα μου
ή αν στον τάφο κατεβώ;
Τάχα μπορεί να σε υμνήσει η στάχτη;
ή να διακηρύξει την αλήθεια σου;
11 Άκουσε, Κύριε, κι ελέησέ με·
Κύριε, έλα βοηθός μου.
12 Τη θλίψη μου την άλλαξες σ’ ευφρόσυνο χορό·
μου έβγαλες τα πένθιμα
και τη χαρά με ντύνεις,
13 για να σου ψάλλω δοξασμούς
και πια να μη σωπαίνω.
Κύριε και Θεέ μου,
αιώνια θα σε υμνολογώ.
Ψαλμός 30:7-13

Συχνά η ζωή μας κυλά, θεωρώντας πως όλα θα είναι μια χαρά, ωσότου ξαφνικά δεν είναι. Υποσυνείδητα ή και φωναχτά σκεφτόμαστε “πατάω γερά. Ελέγχω τα πράγματα. Τα έχω σχεδιάσει όλα. Είμαι ασφαλής”. Τα εδάφια 6-7 μας δείχνουν πως μετά, ακόμη, και από μία πράξη επέμβασης Του Θεού στη ζωή μας, μπορεί να διολισθήσουμε πίσω στην αυτοπεποίθηση, μάλιστα αυτή τη φορά θεωρώντας την επέμβαση Του Θεού, νωρίτερα, ως κάτι που κερδίσαμε. Όμως ο Θεός κλονίζει τη σιγουριά μας σε αυτή τη γήινη ζωή ώστε να λαχταρήσουμε τη σιγουριά της ουράνιας ζωής μας, όπου η χαρά είναι πραγματικά ακλόνιστη και όπου ο θρήνος θα μετατρεπεί σε χορός.

Ίσως ο στόχος μας μέσα από την πίστη είναι να καταφέρουμε να βρούμε τον εαυτό μας σε μία πιο σταθερή κατάσταση: πιο ήρεμοι στις σχέσεις μας με τους άλλους, περισσότερες σωστές αποφάσεις στη ζωή, μεγαλύτερη σταθερότητα στον χαρακτήρα μας, μια ήρεμη ζωή και τόσα άλλα. Κι όμως όσο φορές κι αν νομίσουμε πως έχουμε φθάσει διαρκώς κάτι αναστατώνει την ηρεμία που θέλουμε να βρούμε. Γιατί όλο αυτό; Παίζει ο Θεός μαζί μας; Στην πραγματικότητα ο Θεός ακριβώς επειδή δεν παίζει μαζί μας δε θα επιτρέψει ποτέ να βρούμε την απόλυτη ευτυχία αλλού παρά σε Εκείνον. Όπως έλεγε ένας ιεροκήρυκας: «ο Θεός δε θα παίξει ποτέ αυτό το “βρώμικο” αστείο να μας αφήσει να βρούμε χαρά σε κάτι που δεν μπορεί πραγματικά να τη δώσει”. Ή στα λόγια του ιερού Αυγουστίνου: «μας έπλασες με σκοπό εσένα, ω Κύριε, και οι καρδιές μας δεν αναπαύονται ωσότου να βρουν ανάπαυση σε Εσένα». Εκείνος είναι ο στόχος μας, Αυτόν αποζητούμε. [ΑΠ]

Κύριε, δίδαξε με, εν μέσω των σκαμπανεβασμάτων της ζωής, η καρδιά μου να βρίσκει την πραγματική χαρά εκεί μου μόνο μπορεί να βρεθεί. Αμήν